Three-Monkeys-Collector

HZZ verzamelaar - 3 Affensammler

www.three-monkeys.info

 

 

Bert Willering

Nederland - Netherlands - Niederlande

 

  Het begint in 1971 in Ierland. Als cadeautje voor onze ouders en voor onszelf kopen we de drie aapjes van massief geel koper voor de prijs van IR£ 1 (toen ongeveer € 2,50). Kerst 1974 krijg ik van onze cleaning lady een door haar dochter op school gemaakt trio van gips. “Die past zo mooi bij uw koperen!” Dat is mijn verzameling als ik in 1977 terugkom in Nederland. Het is niet bij die twee gebleven!

 

Belangrijker is dat in de loop der jaren mijn belangstelling vooral uitgegaan is naar het ontstaan en de achtergrond van het (niet) horen, (niet) zien en zwijgen. Dit leidt tot een papieren verzameling van zo’n 2000 stuks. Waardeloos voor velen, waardevol voor mij.

 

 

Op 16 januari 1993 nodigen we bij ons thuis, in Oudewater, de ons dan bekende 12 spaarders van HZZ uit. Immers: kennis is om door te geven, verzamelen doe je om anderen mee te laten genieten. De dag is een succes en de traditie van een jaarlijkse HZZ-dag is geboren. Inmiddels zijn er 16 van zulke dagen met zo'n 40 à 50 aanwezigen gehouden. En het schamele lijstje van oorspronkelijk 5 namen is uitgegroeid tot een lijst van 110 adressen van HZZ-verzamelaars in Nederland en België.

 

In het voorjaar van 1995 maak ik op veler verzoek een contactblaadje. Er zijn 21 nummers verschenen met in totaal ruim 500 pagina’s. Twee daarvan zijn specials van elk 80 bladzijden "125x (niet) horen (niet) zien en zwijgen” en "Gedichten en Songs (niet) horen (niet) zien en zwijgen". HZZ verschijnt voor het laatst in december 2007.

 

Heeft HZZ mijn leven gevuld? Nee, ik heb nog veel andere interessevelden. Maar wel is een oorspronkelijk doel bereikt: mensen die HZZ sparen met elkaar in contact brengen. Het was niet altijd gemakkelijk, ook al lijkt het misschien een peulenschilletje.              11-2007

  It started in 1971. At that time we lived in Ireland. As a little gift for our parents and ourselves we bought 3 sets of the three monkeys in solid brass for IR£ 1 (at that time about US$ 2). For Christmas 1974 we got a gift from our cleaning lady, a 3-monkey set made by her daughter from chalk. “It fits so nicely to your brass one”. That was our entire collection when in 1977 we returned to the Netherlands. And the collection has grown meanwhile.

 

Over the years our interest in the background of the no evil monkeys developed and that led to a “paper” collection of about 2000 items. Worthless to some people, but very valuable for me.

 

On January 16, 1993 we invited all 12 No Evil collectors that we knew at that time to our home in Oudewater, Holland. As the saying goes: knowledge is there to pass on and collecting is done to let others enjoy. That day was a success and the tradition to meet on a yearly basis was born. In the meantime we have had 16 of such meetings with an average of 40 to 50 participants. And the list of collectors that once started with 5 names now includes more than 110 persons (in Belgium and the Netherlands).

 

During spring 1995 and on request of many people, I distributed a “club newsletter”. Over the years 21 issues have been made with a total of over 500 pages. Two are special booklets with 80 pages each. One covers 125 x items and the other one Poems and Song texts all about hear, see and speak no evil.

 

 

During December 2007 the very last issue of the Newsletter will be published. Have the No Evils “filled” my life? No, I have many other fields of interest. But the original idea of bringing No Evil collectors together has been realized. It was not always easy, although to some it may have looked like a “peulenschilletje” (peapod).

(This last remark needs an explanation: If something looks like a very easy task, in Dutch language it is called a “peulenschilletje” (a peapod). See picture of a no evil peapod below.

  Es hat 1971 angefangen. Wir wohnten damals in Irland. Als Geschenk für unsere Eltern und für uns selber kauften wir die drei Affen aus Messing für IR£ 1 (damals ca. DM 5).

 

Zu Weihnachten 1974 erhielten wir von unserer Reinemachefrau drei Affen aus Gips, welche ihre Tochter in der Schule gefertigt hatte:„die passen so gut zu den Affen aus Kupfer!“ Das war unsere ganze Sammlung als wir 1977 nach Holland heimkehrten.

 

Es ist nicht bei zwei Stück geblieben! Im laufe der Zeit nahm unser Interesse an dem Hintergrund dieses Symbols zu und dies führte zu einer Papier- Sammlung von ca. 2000 Stück. Wertlos für manche Leute, aber kostbar für mich.

 

Am16. Januar 1993 hatten wir alle 12 Drei-Affensammler, die uns damals bekannt waren, bei uns zuhause in Oudewater eingeladen. Es ist doch so: Wissen ist da zum Weitergeben und Sammeln tut man um andere Leute mitgeniessen zu lassen.

 

Dieser Sammlertag wurde ein Erfolg und damit fing die Tradition eines jährlichen Drei-Affensammlertreffens an. Inzwischen umfasst die Adressenliste, die mit 5 Personen angefangen hat, jetzt über 110 Sammler in den Niederlanden und Belgien.

 

Im Frühjahr 1995 kam der Wunsch nach einem Rundschreiben. Es sind bis jetzt 21 Ausgaben erschienen mit über 500 Seiten. Zwei der Ausgaben sind spezielle Büchleins mit je 80 Seiten: eins mit 125x Artikel und das andere mit Gedichten und Lieder alles über Nicht-hören-sehen-sprechen.

 

Während Dezember 2007 wird die allerletzte Ausgabe des Rundschreibens erscheinen.

Hat das Drei-Affenthema mein Leben gefüllt? Nein, weil ich mich noch für viele andere Sachen interessiere. Aber das ursprüngliche Ziel, Drei-Affensammler zusammen zu bringen wurde erreicht. Es war nicht immer einfach, obwohl es manchmal ausgesehen hat wie ein „Peulenschilletje“

 

(Peulenschilletje = Erbsenhülse). (Holländischer Ausdruck für eine Aufgabe die sehr einfach zu lösen ist). Hier unten das Bild einer Nicht-hören-sehen-sagen Erbsenhülse.